Een chip in je hoofd die je verlamde benen weer laat lopen: het klinkt als film, maar een deel ervan gebeurt al. Tijd voor een nuchtere stand van zaken.
Wat al echt kan: onderzoekers verbonden de hersenen van een verlamde man draadloos met zijn ruggenmerg, waarna hij weer kon staan en lopen. Patiënten met ernstige bewegingsstoornissen krijgen al jaren stimulatoren die trillingen onderdrukken. En proefpersonen kunnen met hun gedachten een cursor of eenvoudig apparaat besturen. Dit is geen toekomstmuziek meer; het gebeurt in ziekenhuizen en labs.
Waar de sciencefiction begint: geheugen uploaden, emoties bijsturen of je persoonlijkheid “verbeteren” – dat kan niet. Tussen een signaal aflezen en een geest begrijpen zit een afgrond.
De echt interessante vraag is daarom niet technisch maar menselijk: als techniek steeds dieper in je lichaam kruipt, waar houdt “ik” dan op? En wie bepaalt hoe ver een experiment mag gaan – en wie daar toestemming voor geeft?
Die vraag drijft de Nederlandse thriller Template van Michiel van Hattem: een verhaal over een lichaam, de grens van de wetenschap en wie je nog bent als anderen aan de knoppen zitten.
Lees de gratis leesproef · lees wat anderen vonden · bestel bij 202Publishers of bol.com.
Veelgestelde vragen
Wat kan een hersenimplantaat nu al?
Bewegingsstoornissen onderdrukken, en in onderzoek: een cursor of eenvoudig apparaat besturen met gedachten, of een verlamd lichaam weer laten bewegen.
Is het veilig en toegestaan?
Het zit grotendeels in onderzoek en klinische trials, onder strenge voorwaarden. Breed beschikbaar voor gezonde mensen is het niet.
Wat is nog sciencefiction?
Geheugen uploaden, emoties bijsturen of je persoonlijkheid “verbeteren” – daar staat de wetenschap niet eens dichtbij.