Je hoort het steeds vaker, vooral online: “wat een NPC.” Maar wat betekent het, en waarom voelt het als een belediging?
NPC komt uit games: een non-player character, een figuur die niet door een speler bestuurd wordt maar door het spel. Hij loopt zijn vaste rondje, zegt steeds dezelfde zinnen, reageert volgens een script. Online werd het een metafoor: iemand die op de automatische piloot leeft, meningen napraat en nooit echt zelf nadenkt.
Het is makkelijk om een ander zo te noemen. Ongemakkelijker is de spiegel: hoeveel van jouw dag is script? De vaste route, de reflex om je telefoon te pakken, de mening die je overneemt omdat iedereen in je tijdlijn ‘m heeft. Niemand is vrij van patronen – en dat is geen schande, het is hoe een brein energie spaart.
De echte vraag is niet “ben jij een NPC”, maar: wie kent jouw patronen, en wat doet die ermee? Want voorspelbaarheid is bruikbaar. Wie weet hoe je reageert, kan je sturen.
Dat is precies de inzet van de Nederlandse thriller Template van Michiel van Hattem – een verhaal over patronen, identiteit en het moment waarop voorspelbaarheid van een gemak in een gevaar verandert.
Lees de gratis leesproef · lees wat anderen vonden · bestel bij 202Publishers of bol.com.
Veelgestelde vragen
Waar komt de term NPC vandaan?
Uit games: een non-player character is een figuur die niet door een speler maar door het spel bestuurd wordt, met vaste teksten en gedrag.
Is “NPC-gedrag” een belediging?
Vaak wel – het suggereert dat iemand niet zelf nadenkt. Maar het raakt ook aan iets herkenbaars over ieders gewoontes.
Leeft iedereen deels op de automatische piloot?
Ja. Patronen sparen energie. De vraag is niet of je ze hebt, maar of je ze kunt zien.